|
تبليغات در سايت اصفهان
قناري |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
شناخت
احتياجات مواد مغذي در پرندگان |
|
مواد
مغذي جيره تامين كننده انرژي مورد نياز براي انجام
متابوليسم است. مواد مغذي اصلي جيره عبارتند از: آب ،
پروتئين ، چربي و كربوهيدراتها.
انرژي به خودي خود يك ماده مغذي نيست بلكه خصوصيتي است
كه به وسيله مواد مغذي جيره تامين ميگردد. مواد مغذي
كه براي سلامت و توليد بهينه بايد در جيره وجود داشته
باشد ، مواد مغذي ضروري مي گويند و به مقادير مورد
نياز آن احتياجات اطلاق مي شود. برخي مواد مغذي چون در
متابوليسم مورد نياز هستند ولي پرنده آنها را نمي سازد
، ضروري قلمداد مي شوند. به برخي مواد مغذي ضروري غير
شرطي مي گويند زيرا اين گونه مواد فقط در شرايط خاصي
مورد نياز هستند مانند گلوكز ، نياسين و سيستئين. در
پرندگان مواد مغذي بيشتري را ميتوان ضروري برشمرد.
وضعيت فيزيولوژيكي پرنده تعيين كننده اصلي احتياجات
مواد مغذي است. معمولا احتياجات براي سه وضعيت :
فيزيولوژيكي ، پايه ، نگهداري و كل تعيين مي شوند.
احتياج پايه ، به آن مقدار از مواد مغذي گفته مي شود
كه براي پرنده لازم است تا زنده بماند. احتياج نگهداري
برابر است با احتياج پايه به اضافه آن مقدار از مواد
مغذي كه پرنده براي جستجو و تحرك روزانه و حفظ دماي
بدن به آن نيازمند است. احتياج كل پرنده عبارت است از
جمع كل مواد مغذي مورد نياز براي كليه احتياجات پرنده.
احتياجات انرژي پرنده به طور چشمگيري از احتياجات ساير
مواد مغذي متغيرتر است زيرا پرندگان براي تامين نياز
انرژي به قدري غذا مصرف مي نمايند كه نيازهاي انرژي
خود را تامين نمايند و با تغيير در دماي محيط ، سطح
فعاليت ، مصرف خوراك آنها تغيير مي كند. اگر پرنده به
دليل نياز كمتر به انرژي ، مصرف خود را كاهش دهد ،
احتياج جيره اي او براي ساير مواد مغذي به طور متناسب
افزايش مي يابد و برعكس با افزايش خوراك پرنده ، غلظت
مورد نياز مواد مغذي جيره به تناسب كاهش مي يابد. در
مورد پرندگان محصور در قفس ، نسبتهاي خوراكي در جيره
را ميتوان طوري مخلوط كرد كه با تغيير نيازها در دوره
زندگي ، همواره احتياجات و يا افزون بر آن تامين گردد.
اسيد هاي آمينه عمدتا براي ساخت پروتئينها كه اجزاي
اصلي ساختاري همه بافتها هستند به كار مي رود. در جوجه
هاي جوان در حال رشد و ماده هاي تخمگذار ، احتياج اسيد
آمينه براي تجمع پروتئين بالا و متناسب با ميزان رشد
يا توليد تخم است. بنابراين مقدار و نسبت اسيدهاي
آمينه مورد نياز پرنده ، در طي دوره زندگي تغيير مي
كند. تقريبا در تمامي گونه هاي پرندگان ، احتياجات در
لحطه تفريخ بالاترين مقدار است و به تدريج تا رسيدن به
وزن بدن و تركيب بلوغ ، كاهش مي يابد. در هنگام توليد
مثل ، دوباره نياز افزايش مي يابد ولي پس از توليد مثل
كاهش يافته و دوباره در طي تولك رفتن ، افزايش پيدا مي
كند. احتياج ماده هاي تخمگذار به اسيد هاي آمينه يك
هفته قبل از شروع تخمگذاري افزايش مي يابد. در طي دوره
تخمگذاري نياز به انرژي بيشتر نيز افزايش مي يابد . در
بسياري از پرندگان به منظور تامين احتياجات افزايش
يافته انرژي ، مصرف غذا به اندازه كافي زياد مي شود.
اين افزايش احتياجات در طي توليد تخم ، اغلب با تغيير
در علايق غذايي دنبال مي شود.
در طي دوره تولك نيز نياز به اسيد هاي آمينه براي
جايگزيني پرهاي جديد مي باشد. پرهاي از دست رفته و
جايگزين شدن پرهاي جديد در طي يك پرريزي كامل تقريبا
شامل 25 درصد وزن پروتئين بدن يك پرنده مي باشد. بالغ
بر 90 درصد از وزن خشك پرها و غلاف آن از پروتئين و
عمدتا كراتين تشكيل شده است. در پرندگان بالغ كمبود
اسيد آمينه منجر به تحليل عضلات بدن شده و در شرايطي
كه كمبود اسيد آمينه ملايم باشد ممكن است موجب تاخير
در آغاز تخمگذاري شده و يا حتي مانع آن گردد. در پرنده
هاي ماده تخمگذار كمبود اسيد آمينه ميتواند باعث تعداد
تخم كمتر يا كوچكتر در هر تخمگذاري شود. جوجه هاي خارج
شده از اين تخمهاي كوچك نيز داراي جثه اي كوچكتر بوده
و به كندي رشد مي كنند و حتي مرگ و مير بالاتري نيز در
آنها ديده مي شود.
ميزان اسيد آمينه در شاهدانه به وفور مشاهده مي شود .
همچنين كنجاله سويا نيز منبعي سرشار از پروتئين مي
باشد |
|
|
تبليغات در سايت اصفهان
قناري |
|
|
|
